Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Δούλος ή ελεύθερος;


 1

«Πάντα μοι έξεστιν,
Αλλ’ ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τινος»
«Κάνε ό,τι θέλεις• ό,τι αγαπά η καρδιά σου!» «Ξέχνα τα "μη" και τα "όχι" και ζήσε ελεύθερος!» Δελεαστικά ακούγονται αυτά τα συνθήματα του κόσμου, που καλούν τον άνθρωπο να ζήσει ελεύθερος από ηθικές δεσμεύσεις και περιορισμούς. Είναι όμως πραγματικά ελεύθερος όποιος κάνει ό,τι θέλει;
Στο ερώτημα αυτό απαντά ο απόστολος Παύλος στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα: «Πάντα μοι έξεστιν, αλλ' ου πάντα συμφέρει- πάντα μοι έξεστιν, αλλ' ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τίνος», λέει. Δηλαδή, όλα έχω εξουσία να τα κάνω, δεν συμφέρουν όμως όλα, όλα είναι στην εξουσία μου, αλλά εγώ δεν θα εξουσιαστώ και δεν θα γίνω δούλος σε τίποτε.
Ο θεόπνευστος αυτός λόγος του αγίου Αποστόλου μας δίνει την αφορμή να δούμε, πρώτον, γιατί η ελευθερία όπως την εννοεί ο κόσμος, στην ουσία είναι υποδούλωση, και δεύτερον, πως μπορούμε να ζούμε αληθινά ελεύθεροι.


Δούλος των Παθών

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η αποδέσμευση από τους ηθικούς φραγμούς καταλήγει τελικά στην υποδούλωση! Ας θυμηθούμε τον άσωτο υιό της ευαγγελικής περικοπής. Έφυγε από το πατρικό σπίτι για να ζήσει ελεύθερος, και κατέληξε να γίνει δούλος. Έφτασε μάλιστα σε τέτοια φτώχεια και εξαθλίωση, ώστε κινδύνευε να πεθάνει από την πείνα! Αυτό είναι το τραγικό κατάντημα κάθε ανθρώπου που νομίζει ότι ελευθερία σημαίνει ζωή αχαλίνωτη. Θέλει, για παράδειγμα, ο άνθρωπος να είναι ελεύθερος για να διασκεδάζει, να ξενυχτά, να πίνει, να καπνίζει και γενικά να παραδίδεται στις κατώτερες επιθυμίες του χωρίς ηθικές αναστολές. Καθώς όμως απολαμβάνει τη δήθεν ανεξαρτησία του, αλυσοδένεται με νέες εξαρτήσεις, με αμαρτωλές συνήθειες και άνομα πάθη. Υποδουλώνεται στις επιταγές της μόδας, του κόσμου, των παθών. Ο απόστολος Πέτρος γράφει ότι πολλοί μιλούν για ελευθερία ενώ οι ίδιοι έχουν γίνει σκλάβοι της διαφθοράς και της αμαρτίας. Διότι στο πάθος που έχουν νικηθεί, σ' αυτό ακριβώς έχουν υποδουλωθεί: «Ελευθερίαν αυτοίς επαγγελλόμενοι, αυτοί δούλοι υπάρχοντες της φθοράς - ω γαρ τις ήττηται, τούτω και δεδούλωται» (Β' Πέτρ. β' 19).
Και κάτι ακόμη: Ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να απολαύσει την ελευθερία του, όταν καταπατεί τις εντολές του Θεού, διότι έχει τη συνείδηση που διαρκώς τον ελέγχει. Όπως είναι γνωστό, η συνείδηση αποτελεί τη φωνή του Θεού μέσα μας. Ό,τι και να κάνει λοιπόν ο άνθρωπος, αν αυτό δεν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού, θα τον κυνηγούν οι τύψεις και δεν θα βρίσκει ποτέ γαλήνη και ηρεμία στην ψυχή του.

Περιοδικό «ο Σωτήρ», τ. 2038, Φεβρουάριος 2012

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου