Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Με προετοιμασία


 

Για να αποκομίσει ο πιστός τις μεγάλες ωφέλειες που παρέχει το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας είναι ανάγκη να προσέρχεται στη Θεία Μετάληψη με ανάλογη και κατάλληλη προετοιμασία. Ας δοκιμάζη και ας εξετάζη τον εαυτό του ο κάθε άνθρωπος και μετά να προσέρχεται στο ιερό Μυστήριο. Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικοί χριστιανοί πρέπει να φροντίσουμε να μάθουμε σωστά πότε και πως πρέπει να κοινωνούμε!

Πρώτα πρέπει ο άνθρωπος να εξετάζη την πνευματική του ζωή, τις πράξεις του, τους λόγους του, τις επιθυμίες του, την ψυχή του. Έπειτα θα μετανοήση για όσα ανακάλυψε πως είναι ξένα προς το θέλημα του Θεού και μετά θα πρέπη να εξομολογηθή τις αμαρτίες του για να λάβη την άφεσιν και συγχώρησιν. Και έτσι καθαρός θα προσέλθη στην Θεία Κοινωνία.

 
Δυστυχώς σήμερα πολλοί Χριστιανοί κοινωνούν χωρίς να εξομολογηθούν. Έτσι, από συνήθεια, «για το καλό». Η Θεία Κοινωνία χαρίζει «άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιον» σ' αυτούς που κοινωνούν άξια. Αντίθετα βυθίζει στην αμαρτία και στέλνει στην αιώνια κόλασι αυτούς που πλησιάζουν αμετανόητοι και ανεξομολόγητοι. Είναι απαραίτητο λοιπόν να καθαρίση ο Χριστιανός την ψυχή του από τις αμαρτίες του. Κι αυτό θα γίνη αφού προσέλθη στο μυστήριο της Μετανοίας και Εξομολογήσεως.

Ο λειτουργός καλεί τους πιστούς να προσέλθουν στο ποτήριο της ζωής «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης». Αυτό σημαίνει πως ο Χριστιανός πρέπει να έχει βαθειά ευλάβεια. Να συναισθάνεται την ένοχη και την αμαρτωλότητά του, ενώπιον του Θεού. Καθώς και το ότι είναι ανάξιος να δεχθή τον καθαρό και αναμάρτητο Κύριο.

Απαραίτητη συνάμα είναι και η πίστι. Πίστι θερμή, ολοκάρδια, απαιτείται για την συμμετοχή στο Μυστήριο. Να πιστεύουμε ότι ο Κύριος είναι παρών στη Θεία Ευχαριστία. Ότι γίνεται θυσία αληθινή και πραγματική και ο Κύριος θυσιάζεται κατά τρόπο αναίμακτον για να προσφερθή στους πιστούς.

Αυτό που είναι απαραίτητο πριν την Θεία Κοινωνία είναι η ψυχική προετοιμασία. Όλες τις προηγούμενες ήμερες μία σκέψι κυριαρχεί στο νου. «Η στιγμή που θα κοινωνήσω». Πρέπει ο πιστός να προσέξη πολύ και ν' αγωνισθή, ώστε η καρδιά του να είναι καθαρή από άτοπες επιθυμίες και ο νους του καθαρός από άπρεπες σκέψεις. Δεν θα ξεχάση ακόμη να συμφιλιωθή με τον μεγαλύτερο εχθρό του για να καθαρίση την καρδιά του από κάθε αίσθημα εκδικήσεως η μνησικακίας Την παραμονή δε καλό είναι να δια βάση με κατάνυξι την Ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.

Δυστυχώς στις μέρες μας πολλοί Χριστιανοί πλησιάζουν απρόσεκτα στο άγιο Ποτήριο την ώρα της Θείας Κοινωνίας. Ας πλησιάζουν οι Χριστιανοί με συστολή, εντροπή και ευλάβεια. Σιωπή απόλυτη πρέπει να επικρατή, προσευχή ολόθερμη, ανέβασμα ψυχής και καρδιάς στον Ουρανό. Δεν πρέπει ο πιστός να βιάζεται. Αυτός που αισθάνεται πραγματικό το μεγαλείο και την ιερότητα των στιγμών περιμένει με υπομονή χωρίς να σπρώχνη τους άλλους και εκμεταλλεύεται και τις τελευταίες ακόμη στιγμές για να προσευχηθή μυστικά.

Ειδικώτερα η χριστιανή γυναίκα προσέχει πολύ την εξωτερική της εμφάνισι. Ετοιμάζεται και στολίζει την ψυχή της για να υποδεχθή το Θεό της και δεν χάνει το χρόνο της για να στολισθή εξωτερικά. Η σεμνότητα και ο φόβος του Θεού μπροστά στον Κύριο χαρακτηρίζουν την ενδυμασία, το βάδισμα, όλες τις κινήσεις της. Με ευλάβεια και κατάνυξι κάνοντας το σημείο του σταυρού, θα προχώρηση για να δεχθή μέσα της το ζωοποιό Σώμα και Αίμα του Χριστού.

Η χριστιανή μάνα πρέπει να προσέξη πολύ ώστε να μάθη τα παιδιά της να κοινωνούν σωστά. Φροντίζει να πηγαίνη το μικρό παιδί της στην εκκλησία κάθε εβδομάδα και να μην αμελή την Θεία Κοινωνία. Δεν πλησιάζει με σπρωξίματα και φωνές γιατί έτσι το παιδί φοβάται και αγριεύει. Το κρατάει απαλά αλλά σταθερά στην αγκαλιά της, έχοντας το δεξί της χέρι ελεύθερο και προσέχοντας να μένουν ακίνητα το κεφαλάκι και τα χεράκια του.

Δυστυχώς πολλές μητέρες ακόμη και σήμερα συνηθίζουν να λένε στο νήπιο πώς θα πάρη «γλυκό κρασάκι» ή θα βάλη «χρυσό δοντάκι». Αυτές είναι ασεβείς εκφράσεις. Πρέπει το παιδί να μάθη πώς κοινωνώντας παίρνει μέσα του τον Χριστό!

Παρατηρείται στις μέρες μας το φαινόμενο να φεύγουν από την εκκλησιά οι χριστιανοί μόλις κοινωνήσουν. Αυτό είναι λάθος, γιατί η θεία Λειτουργία δεν τελείωσε ακόμη. Χαρούμενοι, γεμάτοι από ειρήνη και ψυχική ικανοποίηση πρέπει να μείνουν στο Ναό για να ευχαριστήσουν τον Κύριο. Ν' ανάβλυση από την καρδιά τους το ολόθερμο «ευχαριστώ» για τη μεγάλη δωρεά. Αλλά και όταν τελείωση η θεία Λειτουργία και ο πιστός φύγη από την εκκλησία καλό είναι να κρατάη όσο μπορεί συγκεντρωμένο τον εαυτό του για να διατήρηση περισσότερο χρόνο μέσα του την παρουσία του Κυρίου. Φροντίζει να διατηρή τον εαυτό του σ' ένα κλίμα ησυχίας, σιωπής, περισυλλογής, προσευχής για να μη χάση τη γλυκεία αίσθηση της θεϊκής παρουσίας.

Από τα παραπάνω φαίνεται πως τίποτα δεν είναι δυνατό να συγκριθή με τη μέγιστη ευεργεσία του Θεού προς τον άνθρωπο κατά την οποία παραδίδει το Σώμα Του και το Αίμα Του στους πιστούς για να κοινωνήσουν. Ας Τον ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά. Ας προσερχόμαστε στο άγιο Ποτήριο όσο πιο συχνά γίνεται, σωστά προετοιμασμένοι για να λάβουμε τις αιώνες δωρεές και τους πολύτιμους καρπούς της Θείας Ευχαριστίας. Έτσι μόνο ο άνθρωπος οδηγείται στην αληθινή, πραγματική άαναγέννησί του.

Αρχιμ. Χριστόφορου Καλύβα
Περιοδικό «Λόγος Αληθείας», τ. 12, Ιανουάριος 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου