Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Από τη ζωή του π. Ευσέβιου Ματθόπουλου


 

Βασικό κίνητρο στη ζωή του ήταν η πίστις. Η πλήρης εξάρτησις από το θέλημα του Θεού. Σε κάθε περίπτωσι προσπαθούσε να εννοήση τι θέλει ο Θεός, ακόμη και στις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, όπως λ.χ. σε περίπτωσι ταξιδιού. Προτού το αποφασίση, εσκέπτετο αν αυτό είναι θέλημα Θεού. Και μέχρι την τελευταία στιγμή εκύτταζε μήπως παρουσιασθή κανένα εμπόδιο εκ μέρους του Θεού, ακόμη και στο σταθμό καμμιά φορά, πριν ξεκινήση.

Όλα τα εξαρτούσε από Εκείνον και τα ανέθετε στην Πρόνοιά Του (εμπόδια, δυσκολίες, ασθένειες, διωγμούς).
Κάποτε στο Ιπποκράτους 57, όπου κατοικούσε η Αδελφότης, δεν είχαν να πληρώσουν το ενοίκιο (170 δραχμές). Εσκέπτοντο να δανεισθούν, οπότε εκείνος τους λέγει:
- Μην ανησυχήτε! Έχει ο Θεός! Έργον Του είναι. Θα βοηθήση!
Και όντως ευρέθησαν τα χρήματα.

Άλλοτε συνήντησε τον καλόν ιερέα π. Αναστάσιον από την Φαρακλάδα, του οποίου ο γιος μόλις είχε τελειώσει το γυμνάσιο.
- Τι θα σπουδάση ο Γεώργιος;
- Ιατρική ή θεολογία, μάλλον το πρώτο.
- Χρειαζόμεθα ευσεβείς ιατρούς, πάτερ Αναστάσιε.
- Μα θα γίνη ευσεβής;
-Μπορεί εσύ να μην ιδής, αλλά θα γίνη. Παιδί που εποτίσθη από τα μικρά του χρόνια με το αίμα του Χριστού και με τα ρήματα της ζωής, δεν μπορεί να μη γίνη.



Παρ' όλον ότι είχε τόσην πίστιν, εν τούτοις έλεγε:
- Θα ήθελα να ήμουν εις ένα πλοίο εν ώρα τρικυμίας, για να ιδώ αν έχω πίστιν εις την Πρόνοιαν του Θεού.
Και μετά από λίγο: - Αλλ' όχι, «ουκ εκπειράσεις Κύριον τον Θεόν σου!».
Η πίστις του εδοκιμάσθη ιδιαιτέρως με τον πρόωρον θάνατον του Διον. Φαραζουλή. Ήταν τότε 71 ετών και ήλπιζε ότι ο π. Δ. θα είναι ο διάδοχός του, ικανώτατος και ενάρετος. Όταν όμως τον είδε να πεθαίνη, προς στιγμήν του ήλθε ο λογισμός: «Τι θα γίνη τώρα;». Αλλ' αμέσως «ενεβριμήσατο εν εαυτώ» και είπε: «Δεν είναι ιδική σου δουλειά, εμπιστεύσου εις τον Θεόν!». Και απ' εκείνης της στιγμής ήταν ειρηνικός, μέχρι σημείου, ώστε επισκέπται που ήλθαν να τον συλλυπηθούν, τον είδαν εντελώς ειρηνικόν και εξεπλάγησαν. Και έλεγαν έπειτα: «Μα η πίστις αυτού του ανθρώπου είναι μοναδική ομολογουμένως».

Το βράδυ που απέθανε ο π. Δ. έλεγε ο π. Εύσέβιος: «Ο Διονύσιος δεν είναι εδώ, ευρίσκεται εις τον ουρανόν. Εδώ ευρίσκεται το σώμα του που θα τεθή εις τον τάφον μέχρι της κοινής αναστάσεως, οπότε και αυτό θα αναστηθή. Κατόπιν, όταν ήρχοντο να συλλυπηθούν, έλεγε: «Ημείς χαράν έχομεν και χαράν μεταδίδομεν εις τους άλλους, διότι έχομεν πρεσβευτήν εις τους ουρανούς!».

Αρχιμ. Χριστόφορου Καλύβα
Περιοδικό «Λόγος Αληθείας», τ. 12, Ιανουάριος 2009

ΠΗΓΗ: http://orthmad.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου